Vector busienss contract and magnifier - analyzing document - concept in flat style

Türkiye’de ilk olarak 1983 yılında çıkarılan 2916 Sayılı Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Kanunu ile özel gereksinimleri olan çocukların eğitimine ilişkin adım atılmıştır. 1987 yılında çıkarılan Özel Gereksinimleri Olan Çocukların Okul Öncesi Eğitimleri ile İlgili Genelge ile engelli tanısı alan okul öncesi çocukların özel olarak uyarlanmış programlar kullanılarak özel eğitim ana okulları ve ana sınıflarında okul öncesi eğitimden yararlanması söz konusu olmuş ve ailelerin de rehberlik hizmeti alması esası belirlenmiştir.

1997 yılında yürürlüğe giren 573 Sayılı Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile özel gereksinimleri olan bireylerin eğitim hizmetlerinin olabildiğince normal gelişim gösteren bireyler arasında sağlanması felsefesine dayalı, öğrenci merkezli, öğrencinin yapabildiklerine göre program geliştirilmesi hükme bağlanmaktadır.

2005 yılında 5378 Sayılı Engelliler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Bu kanun ile, engelliliğin önlenmesi, engellilerin sağlık, eğitim, rehabilitasyon, istihdam, bakım ve sosyal güvenliğine ilişkin sorunların çözümlenmesi ve engellilerin farklı alanlardaki gereksinimlerini değerlendirmek amaçlanmıştır.

2006 yılında yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği’nde özel eğitime ihtiyacı olan bireylere sağlanacak hizmetler yasal olarak güvence altına alınmıştır. Bu yönetmelik ile ayrıca, en az sınırlandırılmış eğitim ortamında söz edilerek çocukların önce kaynaştırma ortamına yerleştirilmesi, bu durum çocuğun yararına değilse bu durumda özel sınıfa, özel sınıfta uygun değilse özel eğitim okuluna yerleştirme yapılması ve bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme kararı alınmıştır.

2007 yılında çıkarılan Engelliler Kanunu ile Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerince sağlanan hizmetler Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiş, her engel grubuna yönelik modüler eğitim programları uygulamaya konulmuştur .

2012 yılında Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü tarafından bir yönetmelik yürürlüğe girmiştir. İlgili yönetmelikte 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu (Madde 1) kapsamında açılan özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerindeki eğitim ve öğretim, yönetim, engelli bireylere uygulanacak destek eğitim programları süreci ve merkezlerde engelli bireylere uygulanacak destek eğitim giderlerinin karşılanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlandığı belirtilmektedir.

Türkiye’de özel gereksinimli bireylerin eğitim hakkından eşit derecede yararlanabilmeleri için uluslararasında çok önemli yere sahip olan sözleşmelere de yer verilmiştir. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 21. maddesinde “Herkesin, ülkesinde kamu hizmetlerinden eşit yararlanma hakkı vardır”, Çocuk Hakları Bildirgesinin 5. ilkesinde “Fiziksel, zihinsel ya da sosyal bakımdan engelli çocuğa gerekli tedavi, eğitim ve bakım sağlanmalıdır”, Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 23. maddesinde “Engelli çocuğun eğitimi, meslek eğitimi, tıbbi bakım hizmetleri, rehabilitasyon hizmetleri, meslek hazırlık programları, ve dinlenme/sosyal olanaklarından etkin olarak yararlanmasını sağlamak üzere düzenlenir ve çocuğun en eksiksiz biçimde toplumla bütünleşmesi yanında, kültürel ve ruhsal yönü dahil bireysel gelişmesini gerçekleştirme amacını güder” BM Engelli Hakları Sözleşmesinin 24. maddesinde ise “Devlet tarafları tüm düzeylerde bütünleştirici bir eğitim sistemi sağlar,” ifadelerine yer verilerek uluslararası düzenlemelerin tüm vatandaşlar için yapılması ilkesi ön plana çıkmıştır.

 

KAYNAK: T.C Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı-Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü

(https://eyh.aile.gov.tr/uploads/pages/aile-egitim-seti/zihinsel-engelli-cocuklar-aile-egitim-rehberi-link-indirmek-icin-tiklayiniz.pdf ) Sitesinden alınmıştır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.